معاونت غذا و دارو - دانشگاه علوم پزشکی و خدمات درمانی

green

اخبار و اطلاعیه ها

اخبار معاونت

به گزارش وبدا، معاون غذا و دارو دانشگاه علوم پزشکی فسا با اعلام این خبر گفت: میزان مسمومیت با قرص برنج و تلفات ناشی از آن در كشورمان رقم قابل توجهی است به طوری كه علی رغم ممنوعیت تولید، واردات و عرضه آن در سال های 2000 تا 2007 از 471 مورد گزارش مسمومیت با این ماده حدود 31 درصد یعنی 146 نفر جان خود را از دست داده اند.

دكتر صفورا محبی در پاسخ به این سوال كه چرا قرص برنج كاربرد وسیعی دارد خاطرنشان کرد: قرص برنج بدون اینكه تاثیری روی غلات داشته باشد باعث مرگ حشرات درون غلات می گردد. ویژگی های منحصر به فرد این سم همچون كاربرد آسان، كارایی بالا، عدم به جای گذاری باقیمانده های خطرناك و قیمت نسبتا پایین باعث شده این سم كاربرد وسیعی در كنترل آفات غلات و سایر محصولات داشته باشد. قرص برنج یك ماده ضدعفونی كننده جامد است كه می تواند در شكل های قرص، حب، گرانول و پودر، در رنگ های متعدد مثل خاكستری، سبز مایل به خاكستری و زرد تیره باشد. اما اكثرا به صورت قرص های خاكستری تیره 3 گرمی در كشورهای مختلف به فروش می رسد.

وی افزود: در كشور ما با توجه به سمی بودن این قرص فروش و عرضه آن ممنوع شده است و پیشنهاد می گردد به جای آن از قرص سیر و محصولات گیاهی ضد بید و حتی حبه های سیر برای نگهداری طولانی مدت برنج استفاده شود و چنانچه خانواده ها از قبل در منزل قرص برنج نگهداری می كردند باید در اولین فرصت قرص برنج را در هوای تازه و خارج از محل سكونت و دور از دسترس موجودات زنده قرار دهند تا به تدریج تصعید گردد. در صورت عدم دسترسی به هوای آزاد باید قرص برنج را در یك ظرف كوچك حاوی روغن گذاشته، درب آن را بسته و با رعایت نكات ایمنی به دور انداخت.

معاون غذا و دارو فسا درخصوص ماده موثره اصلی و سمی قرص برنج بیان داشت: آلومینیوم فسفید ماده موثره اصلی این قرص تركیبی است و زمانی كه در معرض رطوبت هوا یا اسید معده قرار می گیرد گاز فسفین بی نهایت سمی را از خود آزاد می كند .بنابراین قرص های آلومینیوم فسفید در حالی كه در مجاورت هوا، گاز فسفین آزاد می كنند به صورت تدریجی قدرت خودشان را از دست می دهند و تنها یك باقیمانده غیر سمی آلومینیوم هیدروكساید را از خود به جای می گذارند. گاز فسفینی كه به دنبال هیدرولیز قرص برنج آزاد می شود می تواند تمام بافت ها و ارگان های بدن به ویژه ارگان های حیاتی همچون قلب، ریه، كلیه ها، كبد، مغز و دستگاه گوارش را تحت تاثیر قرار دهد و به مرگ بسیار دردناك و در عین هوشیاری كامل بینجامد.